Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie funkcjonowania ustawy o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji oraz problemów związanych z tym zagadnieniem

   Panie Premierze! Protokół z Kioto daje szanse unowocześnienia i rozwoju gospodarki szczególnie takim krajom, jak Polska, która wskutek zastosowania wielu nowatorskich rozwiązań w ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych, a także wskutek wywalczenia odnoszenia emisji do roku bazowego 1988 uzyskała spore nadwyżki.    Pośpiech nie sprzyja dokładności procedowania. Doświadczyliśmy tego przy uchwalaniu ustawy o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji.    Cała procedura ustawodawcza w Sejmie i Senacie nad rządowym projektem ustawy w tej sprawie, wniesionym do laski marszałkowskiej w dniu 15 października 2004 r. trwała 48 dni.    Ustawa z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji uchwalona w szybkiej ścieżce legislacyjnej spotęgowała zagrożenia w tym zakresie między innymi:    1. Ustawa dopuszcza obrót emisji na wolnym rynku w formie umowy cywilnoprawnej między sprzedającym i kupującym. Nie gwarantuje to uzyskania przez sprzedającego ceny rynkowej.    2. W przypadku prywatyzacji zakładu posiadającego uprawnienia do emisji gazów cieplarnianych ustawa nie zabezpiecza właściwej wyceny tych uprawnień i obowiązku doliczenia tych wartości do ogólnej wyceny wartości prywatyzowanego zakładu.    3. Ustawa nie zabezpiecza przed wrogim przejęciem zakładów i po wygaszeniu w nich produkcji nieodpłatnym przenoszeniem do emisji gazów cieplarnianych z zamykanego zakładu w Polsce do innego zakładu nabywcy znajdującego się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.    Na tle przedstawionego wyżej opisanego stanu rzeczy w niniejszej interpelacji zwracam się do Pana Premiera z następującymi pytaniami:    1. Czy Rząd zamierza, w formie szybkiej ścieżki legislacyjnej, wnieść pod obrady Sejmu projekt nowelizacji ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji, by uzyskać następujące efekty:    - w przypadku prywatyzacji zakładów posiadane uprawnienia do emisji gazów uznać za składnik majątkowy prywatyzowanego zakładu, właściwie wyceniać te uprawnienia i doliczać ich wartość do ogólnej wartości prywatyzowanego zakładu,    - zablokowanie możliwości bezpłatnego przenoszenia uprawnień do emisji gazów z zakładów zamykanych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej do zakładów znajdujących się poza granicami Polski,    - rozważenie możliwości ustawowego zobowiązania posiadaczy uprawnień do emisji gazów cieplarnianych do obrotu za pośrednictwem giełdy dla uzyskania ceny rynkowej?    Kiedy możemy spodziewać się takiej inicjatywy?    2. Czy zgodnie z oczekiwaniem społecznym Rząd spowoduje w ramach prywatyzacji zakładów energetycznych włączenie do ceny zakładu wartości przyznanych uprawnień.    3. Czy i jak Rząd polski zareagował na obcięcie przez Unię Europejską limitu emisji CO2 do 711 milionów ton rocznie, gdy w postanowieniach z Kioto będących umową międzynarodową limit dla Polski wynosił 865 milionów ton?    4. Jaki był powód odrzucenia przez Radę Ministrów przygotowanego przez Ministerstwo Środowiska projektu Krajowego Planu Redukcji Emisji? Czy i kiedy Rząd zamierza powrócić do tego tematu?    5. Kiedy Rząd przedstawi strategiczną politykę dotyczącą energetyki polskiej?    Z wyrazami szacunku    Poseł Stanisław Żelichowski    Działdowo, dnia 31 marca 2005 r.